گلهای رنگارنگ                451

   با همکاری :                       الهه

   آهنگ و ارکستراسیون  : 

                   استاد علی نقی وزیری

   رهبر ارکستر :       جواد معروفی

   غزل های کاروان از :        سعدی

   بقیه اشعار از :      طبیب اصفهانی

   سعدی         ،           رهی معیری

   گوینده :                   آذر پژوهش

گوینده :

امروز که این پست رو می نویسم سی امین سالگرد شهادت  دکتر علی  شریعتی  متفکر بزرگ ایرانیست .

این روز رو به تمام دوستداران این عزیز گرامی تسلیت عرض می کنم .

... آن چه در کویر می روید گز و تاق است .                                 

 این درختان بی باک صبور و قهرمان که علی رغم کویر  بی نیاز از آب و خاک و بی چشم داشت نوازشی و ستایشی .

از سینه ی خشک و سوخته ی کویر به آتش سر می کشند و می ایستند و می مانند :

هر یک رب النوعی بی هراس  مغرور  تنها و غریب .

گویی سفیران عالم دیگرند که در کویر ظاهر می شوند .

این درختان شجاعی که در جهنم می رویند اما اینان برگ و باری ندارند  گلی نمی افشانند  ثمری نمیتوانند

داد .

شور جوانه زدن و شوق شکوفه بستن و امید شکفتن در نهاد ساقه شان یا شاخه شان می خشکد می سوزد و در پایان به جرم گستاخی در برابر کویر از ریشه شان بر می کنند و در تنور شان می افکنند و ...  این سرنوشت مقدر آنهاست .

بید را در لبه استخری کناره ی جوی آب قناتی در کویر میتوان با زحمت نگاه داشت .

سایه اش سرد و زندگی بخش است .

درخت عزیز ی است اما همواره بر خود می لرزد .

در شهر ها و آبادی ها نیز بیمناک است که هول کویر در مغز استخوانش کرده است .

اما آنچه در کویر زیبا میروید خیال است !

این تنها درختی است که در کویر خوب زندگی می کند می بالد و گل می افشاند و گل های خیال  گل هایی هم چون قاصدک آبی و سبز و کبود و عسلی ... هر یک به رنگ آفریدگا رش به رنگ انسان خیال پرداز و نیز به رنگ آن چه قاصدک به سویش پر می کشد و به رویش می نشیند.

خیال - این تنها پرنده ی نامریی که آزاد و رها همه جا جولان دارد - سایه ی پرواز ش تنها سایه ای است که بر کویر می افکند و صدای سایش بال هایش تنها سخنی است که سکوت ابدی کویر را نشان میدهد و آن را ساکت تر می نماید .

 آری این سکوت مرموز و هراس آمیز کویر است که در سایش بال های این پرنده شاعر سخن می گوید .

کویر انتهای زمین است : پایان سرزمین حیات است .

در کویر گویی به مرز عالم دیگر نزدیکیم و از ان است که مارا الطبیه را – که همواره فلسفه از آن سخن می گوید و مذهب بدان میخواند – در کویر به چشم میتوان دید : می توان احساس کرد و از آن است که پیامبران همه از این جا بر خاسته ا ندو به سوی شهر ها و آبادی ها امده اند .

 << در کویر خدا حضور دارد ! >>

این شهادت را یک نویسنده رومانیایی داده است که برای شناختن محمد ( ص )  و دیدن صحرایی که آواز پر جبرییل همواره در زیر غرفه ی بلند آسمانش به گوش میرسد و حتی درختش غارش کوهش هر صخره ی سنگش و سنگ ریزه اش آیات وحی را بر لب دارد و زبان گویای خدا میشود به صحرای عربستان آمده است و عطر الهام را در فضای اسرار آمیز آن استشمام کرده است .

در کویر شکوه و تقوا و شگفتی و زیبایی شور انگیز طلوع خورشید را باید از دور دید . اگر نزدیکش رویم از دستش داده ایم ! لطافت و زیبای گل در زیر انگشت های تشریح می پژمرد ! آه که عقل این ها را نمی فهمد !

بر گرفته شده از کتاب "  کویر "

نوشته شهید دکتر علی شریعتی